Tuin 09-John Blanker

 

“Even voorstellen………”

 

John Blanker, tuin 9

Op een zonovergoten dag in juli spreek ik met John Blanker, 85 jaar oud, zittend op het bankje in zijn lommerrijke tuin. Zijn vrouw is er zelden te vinden, ‘zij heeft haar eigen hobby: zij schildert’. Maar John is bijna dagelijks, ondanks zijn hoge leeftijd, aan het werk op zijn volkstuin. ‘Ik ben ongeveer zes jaar secretaris, en aansluitend 29 jaar voorzitter geweest van Nieuw Leven’. In 2008 heb ik een Koninklijke onderscheiding gekregen, voor o.a. mijn inzet voor Nieuw Leven en volkstuincomplexen in het algemeen’. 

Op welke tuin tuinier je en sinds wanneer?

‘Vanaf de start van het complex, rond 1965, tuinier ik op tuin 9. De grond werd door de gemeente beschikbaar gesteld als compensatie voor volkstuincomplexen in Bloemendaal en Goverwelle, die moesten wijken voor nieuwbouw. Als voorzitter heb ik nog veel onderhandeld met de gemeente. Als de burgemeester van Gouda buitenlandse gasten had, nam hij hen mee naar Nieuw Leven, zo mooi was het hier. We wonnen ook veel prijzen in die tijd’.

 John

Wat was voor jou reden of aanleiding om een tuin te nemen?

‘Ik werkte als monteur in de buitendienst van een bedrijf in Gouda. Toen ik me opwerkte tot binnendienstmedewerker op kantoor, had ik energie over. En die energie kon ik mooi kwijt in de tuin. Voor mijn werk toerde ik door het hele land en ik ging dan vaak langs bij andere volkstuincomplexen. Zo heb ik heel wat ideeën opgedaan en contacten gelegd, die later als voorzitter goed van pas kwamen.

 Ben je een ervaren tuinier of een groentje?

‘Toen ik hier begon heb ik stapels boeken over tuinieren aangeschaft en alle plantennamen kende ik uit mijn hoofd. Toen ik 65 jaar werd, kreeg ik een tuinenreis naar Engeland aangeboden, met allemaal dames in de groep. Die vroegen: “John, wat is dit, hoe heet dat?” Ja, dat was me wat. En in Frankrijk heb ik een camping in de Ardèche waar we vaak kwamen, helemaal beplant met bloemen. Dus een groentje, nou nee’.

 

 

 

Wat is je specialiteit (bv. traditioneel, biologisch, ecologisch, bloemen, groente en/of fruit etc.)?

‘Mijn kracht was, dat ik er veel van af wist. Dat zie ik niet meer bij de jongere tuinders. Ik had vooral bloemen, daar kwamen veel soorten vlinders op af, die ik nu nooit meer zie. Ook heb ik meloenen in de kas geteeld. Nu houd ik bij wat er zoal aan bloemen staat en doe nog wat fruit, zoals aardbeien en sla en andijvie. In biologisch tuinieren geloof ik niet zo, we zitten veel te dicht op elkaar, dus dat houd je niet zuiver’.

Toch heeft John wel degelijk een specialiteit, nl. diverse exotische planten. Zo staat er een prachtige gingkoboom, of pagodeboom genaamd, langs het pad. Voor deze boom moesten de wilgen langs het pad ruimte maken. En er bloeien een soort ‘reuzenlelies’, in wit en roze: Crinum powellii genaamd.

 

Heb je nog nieuwe plannen voor je tuin?

‘Nou, ik ben “dubbel gepensioneerd” hoor, van het werk en als tuinier. Het is al een hele toer om het onkruid vóór te blijven. En als ik niet oppas groeit het gazon zo de border in.’

 

Vertel eens een leuk voorval of anekdote wat je meemaakte op de tuin.

‘Bij de start van het complex had niemand een huisje of een kas. Alleen een gereedschapskist. Tot grote hilariteit van mijn familie dook ik bij slecht weer mijn kist in, om te schuilen’.

 

Wat zou de Vereniging verder voor je kunnen betekenen of wat kun jij voor de Vereniging betekenen?

‘Wat ik heel fijn vind, is dat ik kan blijven tuinieren. Zo blijf ik in beweging, en dat is van groot belang. Het is fijn dat ik daar de mogelijkheid voor krijg’.

 

Gewoon zo doorgaan John!